- اسکندری، محمّدحسین (1381)، کالبدشناسی مفهوم قدرت، مجلۀ حوزه و دانشگاه، شمارۀ 30، صص 35-61.
- آرکلگ، استوارت (1379)، چهارچوبهای قدرت، ترجمۀ مصطفی یونسی، تهران: پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی.
- باطنی، محمّدرضا (1389)، زبان و جامعهشناسی (مجموعه مقالات)، ترجمۀ م. خوشنام و منوچهر غیبی، چ2، تهران: کتابخانۀ ملّی ایران.
- براون، ادوارد (1316)، تاریخ ادبیات ایران از آغاز عهد صفویه تا زمان حاضر، ترجمۀ رشید یاسمی، تهران: روشنایی.
- بشیریه، حسین (1378)، دوست و جامعۀ مدنی، گفتمانهای جامعهشناسی سیاسی، قم: نقد و نظر.
- بهار، محمّدتقی (1381)، سبکشناسی، ج1، تهران: زوّار.
- بهرامنژاد، محسن (1397)، تاریخ فرهنگ و تمدّن ایران، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاهها (سمت).
- بیمن، ویلیام (1381)، زبان، منزلت و قدرت در ایران، ترجمۀ رضا ذوقدارمقدّم، تهران: نشر نی.
- پاکنهاد جبروتی، مریم (1381)، فرادستی و فرودستی در زبان، تهران: گام نو.
- جهانگیری، جهانگیر و علی بندر ریگیزاده (1392)، زبان، قدرت و ایدئولوژی در رویکرد انتقادی نورمن فرکلاف به تحلیل گفتمان، پژوهش سیاست نظری، شمارۀ 14، صص 57-82.
- خلیلی، نسیم (1387)، تاریخ صفوی، تهران: ققنوس.
- داودی، علیاصغر (1390)، تحلیل مناسبات قدرت در اندیشۀ میشل فوکو، فصلنامۀ مطالعات سیاسی، سال 3، شمارۀ 12، صص 93-116.
- درّی، نجمه و سیدمهدی خیراندیش (1393)، مقایسۀ بازتاب فرهنگ عامه در آثار سیمین دانشور و احمد محمود، دوفصلنامه فرهنگ و ادب عامّه، شمارۀ 3، صص 1-18.
- زمانی، محمّدمهدی، کورش صفوی و نعمتالله ایرانزاده (1396)، رابطۀ زبان و قدرت در نخستین شعر نو فارسی (تحلیل گفتمان انتقادی شعر «وفای به عهد»)، فصلنامۀ مطالعات زبان و بلاغی، سال 8، شمارۀ 16، صص 157-177.
- سالک، امیرحسین و محمّدامیر جلالی (1400)، سبکشناسی انتقادی نامۀ شاه تهماسب صفوی به سلطان عثمانی با رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی، فصلنامۀ مطالعات زبانی و بلاغی، سال 12، شمارۀ 26، صص 197-232.
- سانسون، نیکلاس (1346)، سفرنامه سانسون، وضع کشور شاهنشاهی در زمان شاه سلیمان صفوی، ترجمۀ تقی تفضّلی، تهران: بینا.
- سیوری، راجر (1372)، ایران عصر صفوی، ترجمۀ کامبیز عزیزی، تهران: نشر مرکز.
- سیوری، راجر (1380)، در باب صفویان، ترجمۀ رمضانعلی روحاللهی، تهران: نشر مرکز.
- الشیبی، کامل مصطفی (1359)، تشیّع و تصوف، ترجمۀ علیرضا ذکاوتی قراگوزلو، تهران: امیرکبیر.
- شیری، قهرمان (1398)، تقلید و تنزّل (نثر التقاطی در عصر صفوی)، تهران: نشر ورا.
- صفاکیش، حمیدرضا (1390)، صفویان در گذرگاه تاریخ، تهران: سخن.
عالمآرای صفوی (1350)، به کوشش یدالله شکری، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
- فوکو، میشل (1378)، دانش و قدرت، ترجمۀ محمّد ضیمران، تهران: هرمس.
- قاسمی، ضیاء (1393)، سبک ادبی از دیدگاه زبانشناسی، تهران: امیرکبیر.
- کزّازی، میرجلالالدّین (1391)، زیباشناسی سخن پارسی، چ10، تهران: نشر مرکز.
- کسروی، احمد (1342) شیخ صفی و تبارش، تهران: نشر کتابخانة پایدار.
- گالبرایت، جان کنت (1381)، آناتومی قدرت، ترجمۀ محبوبه مهاجر، چ2، تهران: سروش.
- مدرّسی، یحیی (1368)، جامعهشناسی زبان، تهران: مؤسّسۀ مطالعات و تحقیقات فرهنگی.
- مزاوی، میشل (1363)، پیدایش دولت صفوی، ترجمۀ یعقوب آژند، تهران: گسترده.
- مکاریک، ایرنا ریما (1385)، دانشنامۀ نظریههای ادبی معاصر، ترجمۀ مهران مهاجر و محمّد نبوی، چ2، تهران: آگاه.
- موسوی، سیدجلال (1366)، تصوّف عصر صفوی و ادبیات آن دوره، تهران: امیرکبیر.
- میراحمدی، مریم (1363)، دین و مذهب در عصر صفوی، تهران: امیرکبیر.
- نبوی، عبّاس (1388)، فلسفه و قدرت، چ4، تهران: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
- نوابخش، مهرداد و فاروق کریمی (1388)، واکاوی مفهوم قدرت در نظریات میشل فوکو، مطالعات سیاسی، شمارۀ 3، صص 41-50.
- نویمان، فرانس (1373)، آزادی و قدرت و قانون، ترجمۀ عزّتالله فولادوند، تهران: خوارزمی.
- ویدوسن، اچ.جی. (1395)، تحلیل گفتمان، ترجمۀ نگار ایلغمی و نگار داودی، تهران: جامعهشناسان.
- همایی، جلالالدّین (1377)، فنون بلاغت و صناعات ادبی، چ15، تهران: هما.
- هیدن الگین، سوزت (1359)، زبانشناسی چیست؟، ترجمۀ محمّدضیاء حسینی، تهران: دانشگاه آزاد.
- هیندس، باری (1380)، قدرت از هابز تا فوکو، ترجمۀ مصطفی یونسی، تهران: شیرازه.
- یورگنسن، ماریان و فیلیپس لوئیز (1393)، تحلیل گفتمان، ترجمۀ هادی جلیلی، چ4، تهران: نشر نی.