زبان عامیانه در فیروزشاه نامه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

رفسنجان -دانشگاه ولی عصر(عج)-دانشکده ادبیات وعلوم انسانی-گروه زبان وادبیات فارسی

چکیده

فیروزشاه‌نامه درواقع دنباله کتابی است که دو مجلد آن به داراب‌نامه مشهوراست. این کتاب تألیف محمد بیغمی از آثار قرن نهم هجری است و پیداست منشأ بسیار قدیمی‌تر دارد. داستان فیروزشاه‌نامه پس ازسمک‌عیار و داراب‌نامه از مهم‌ترین داستان‌های عامیانه و اصیل به شمار می‌رود. این کتاب از نمونه‌های برجستۀ نثرساده فارسی است ونمونهینننننو چون برای مردم نقالی و بازگو می‌شده است، در آن واژه‌ها و تعبیرات عامیانه بسیاری یافت می‌شود. کاربرد فراوان عناصر زبان عامیانه در این اثر سبب شده‌است، این کتاب ازنظر شاخصه‌های زبان عامیانه بسیارمهمّ تلقی شود؛ از این رو یکی از عوامل سادگی و محبوبیت این کتاب است.نوشتار حاضر، نثر فیروزشاه‌نامه را از نظر بکارگیری عناصر زبان عامیانه در سطوح مختلف زبان، از کوچک‌ترین واحد زبانی یعنی واج تا بزرگ‌ترین واحد یعنی جمله، ضرب‌المثل و عامیانه‌گرایی نحوی- که نمودهایی در اثر بیغمی دارند- تحلیل‌ کرده است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده، یافته‌های آن نشان می‌دهد عبارت‌های کنایی بیشترین بسامد را در میان عناصر زبان عامیانه این اثر به خود اختصاص داده است.
 

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Vernacular language in Firouz Shahnameh by Mohammad Bighami

چکیده [English]

FirouzShahnameh is the rest of the book that two of its volumes are called Darabnameh. This book was written by MohamadBighamy in ninth century, but it is clear that it has an older origin. After Samakayar and Darabname, Firouzshahnameh is one of the most important vernacular stories with great originality. Because of the prominent example of Persian simple proses that narrated and renarrated for people in this book, there are many vernaculars and colloquial expressions in this work. The wide application of colloquial elements in FirouzShahnameh had made it quite significant with regard to the criterion of colloquialism. The use of slang is one of the simplicity and popularity factors of this book. The present article interpret FirouzShahnameh and analyzes how it made use of the vernacular elements such as proverbs and colloquialism on different language levels starts from smallest language unit (i.e. phoneme) to the largest units (i.e. sentence). This study is carried out as a descriptive-analytical method. The results of this research showed that ironic expressions were the most frequent among other colloquial elements of FirouzShahnameh.

کلیدواژه‌ها [English]

  • colloquialism
  • Bighami
  • FirouzShahnameh
  • simplicity
  • quotation mark