مطالعات زبانی و بلاغی

مطالعات زبانی و بلاغی

حافظ و آشنایی‌زدایی در قلمرو تلمیح

نویسنده
چکیده
تلمیح از آشناترین و پرسابقه‌ترین شگردهای بلاغی در ادبیات ایران و جهان است. ‏در این نوشتار به شیوه‌های کاربرد تلمیح در معنای ویژه‌تر و رایج‌تر آن که عبارت از اشارات ‏داستانی است، در شعر حافظ توجه می‌شود. حافظ تلمیحاتی آشنا را در نمونه‌هایی چشمگیر، ‏به شکل و شیوه‌ای ناآشنا و متفاوت روایت می‌کند. گاه داستان را از گونه‌ای دیگر می‌نگرد و ‏گاه از ایهام و تناسب در پیچیده کردن ساختار اشاری و تداعی‌انگیز تلمیح بهره می‌گیرد. از ‏شگردهای شاخص او در این زمینه آمیزش سنت‌های گوناگونی است.‏
کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله English

Hafiz and difamiliarization in allusioms

چکیده English

Allusion (Talmih) is a usual and ancient rhetorical ‎technique in literature of Iran and the world. In this article, ‎Hafiz's approach to fictional allusions is studied. Hafiz ‎reconstructs celebrated allusions into different and essentric ‎styles .Hafiz frequently considers stories in a different way, ‎or uses amphiboly and symmetry to do complex indicational ‎and accociational structure of allusion. He further mixes ‎different traditions with reference to their allusions.‎

کلیدواژه‌ها English

Hafiz
allusion
difamiliarization
amphiboly
fictional allusions