Journal of Linguistic and Rhetorical Studies

Journal of Linguistic and Rhetorical Studies

Hyperbole Serving an Ideal: A New Perspective on the Function of Hyperbole in Anvari's Panegyric Qasidas

Document Type : Original Article

Authors
Sajad Iranpour 1
Mohmmad Hossain Karami 2
1 PhD student in Persian Language and Literature, Shiraz University, Shiraz, Iran (Corresponding author):
2 Professor, Persian Language and Literature, Shiraz University, Shiraz, Iran
10.22075/jlrs.2025.36178.2566
Abstract
The panegyric poems of Anvari, the distinguished poet of the 6th century AH, have long attracted the attention of scholars and literary critics for their creative literary premises and unparalleled literary innovation. However, the frequent use of hyperbole in his panegyric poetry—particularly in the depiction of patrons—has remained a contentious issue, giving rise to divergent interpretations regarding its underlying purpose. The prevailing view attributes this stylistic feature to factors such as the poet’s subsistence needs, the autocratic nature of the Seljuk court, and the intense literary competition among contemporary poets. This study adopts a critical and revisionist lens—eschewing both justification and moralization—to propose an alternative reading based on al-Fārābi’s theories regarding the imaginative power of poetry and the poet’s function within courtly structures. It can be argued that Anvari’s use of hyperbole was not solely aimed at securing financial reward but was also strategically employed to convey ethical ideals and cultivate moral sensibilities among court figures. In this light, hyperbole in his work emerges as a mutually beneficial device: the closer a patron came to embodying the idealized image, the more powerful and cohesive the court became, and the higher the poet’s prestige and reward. An analysis of Anvari’s poems, based on the critical edition by Modarres Razavi, reveals a deliberate use of hyperbole, composition of rhetorical conciseness (Qasīde-ye Moqtażab), and broadening the audience range to create an idealized space wherein patrons were oriented towards moral aspiration and ethical responsibility. The findings suggest that Anvari was not merely a panegyrist, but a reflective poet who transformed the qasida into a literary vehicle serving both material gain and the ethical cultivation of the political elite.
Keywords
Anvari
Panegyric Qasida
Hyperbole
Poetic impact
A New Perspective on Eulog

-      Al-Farabi (1961) Fusul al-Madani. Tran D.M. Dunlop. London: Cambridge university press

-      Anvari Abivardi, Awhad al-Din. (1958). Dīvān-e Anvarī. Ed. Mohammad-Taqī Modarres-e Razavī. Vol. 1, 1st ed. Tehran: Bongāh-e Tarjomeh va Nashr-e Ketāb. [In Persian]

-      Anvari Abivardi, Awhad al-Din. (1961). Dīvān-e Anvarī. Ed. Mohammad-Taqī Modarres-e Razavī. Vol. 2, 1st ed. Tehran: Bongāh-e Tarjomeh va Nashr-e Ketāb. [In Persian]

-      ʿAwfī, Mohammad. 1906. Lubāb al-Albāb. Ed. Edward Browne. Vol. 1. Leiden: Brill. [In Persian]

-      Boyce, Mary. (1989). “Parthian Gōsāns and the Tradition of Minstrelsy in Iran.” Trans. Mehri Sharafi. Čīstā 66–67: 756–780.

-      Dowlatshāh Samarqandī. (2003). Tazkerat al-Shoʿarā. Ed. Edward Browne. 1st ed. Tehran: Āsāṭīr.

-      Hamidī, Mehdi. (1959). Behesht-e Sokhan (shāmil-e gozīde-ye āṯār va naqd-e ašʿār va šarḥ-e aḥvāl-e šoʿarā-ye qarn-e šešom). 1st ed. Tehran: Pīrūz. [In Persian]

-      Hodgson, Marshall (1977) The Venture of Islam, Vol 2 (The Expansion of Islam in The Middle Periods), Chicago: the University of Chicago Press.

-      Homāyī, Jalāl-al-Dīn. (1938). Moqaddame-ye Naṣīḥat al-Molūk. 1st ed. Tehran: Chāpkhāneh-ye Majles. [In Persian]

-      Karami, Mohammad-Hossein, and Sedigheh Jamali. (2017). “Praise of Women in Persian Poetry: A Study of Female Addressees in Panegyric Qasidas.” Sheʿr-Pazhūhī 9 (31): 121–144. University of Shiraz. [In Persian]

-      Khvāje Niẓām al-Mulk. (1968). Sīr al-Molūk (Siyāsat-nāmeh). Ed. Hubert Darke. Tehran: Bongāh-e Tarjomeh va Nashr-e Ketāb. [In Persian]

-      Lazard, G. (2007) “The Rise of The New Persian Language in The Cambridge History of Iran”, edited by R. N. Frye, Vol 4, New York: Cambridge University Press. pp 595 – 632

-      Mahjūb, Mohammad-Jaʿfar. (1966). Sabk-e Khorāsānī dar Sheʿr-e Fārsī. 1st ed. Tehran: Ferdows. [In Persian]

-      Meisami, Julie Scott (1987), Medieval Persian Court Poetry, New Jersey: Princeton University Press.

-      Modarres-e Razavī, Mohammad-Taqī. (1961). Moqaddame-ye Dīvān-e Anvarī. Vol. 2, 1st ed. Tehran: Bongāh-e Tarjomeh va Nashr-e Ketāb. [In Persian]

-      Mojtabāyī, Seyyed Fath-Allāh, et al. (2023). “Linguistic and rhetorical functions in the poetry of Anwari.” Journal of Linguistic and Rhetorical Studies 13 (30): 241–262. University of Semnan. [In Persian]

-      Moʾtamen, Zīn-al-ʿĀbedīn. n.d. Sheʿr va Adab-e Fārsī. 1st ed. Tehran: Lālezār.

-      Neẓāmī ʿArūżī, Ahmad b. ʿUmar. (2009). Čahār Maqāle. Ed. Mohammad Qazvīnī and Mohammad Moʿin. 1st ed. Tehran: Sedā-ye Moʿāṣer. [In Persian]

-      ʿOnsor al-Maʿālī, Qābus b. Iskandar. (1992). Qābūs-nāmeh. Ed. Gholām-Hossein Yūsufī. 6th ed. Tehran: ʿElmi va Farhangī. [In Persian]

-      Rāvandī, Mohammad b. ʿAlī. (2007). Rāḥat al-Ṣudūr va Āyat al-Surūr dar Tārīkh-e Āl-e Saljūq. Ed. Mohammad Eqbāl. 1st ed. Tehran: Āsāṭīr. [In Persian]

-      Rypka, Jan. (1985). Adabiyyāt-e Īrān dar Zamān-e Saljūqīyān va Moġūlān. Trans. Yaʿqūb Āžand. 1st ed. Tehran: Gostareh.

-      Ṣafā, Zabīh-Allāh. (1990). Tārīkh-e Adabiyyāt dar Īrān. Vol. 2, 10th ed. Tehran: Ferdows.

-      Shafiʿī-Kadkanī, Mohammad-Reza. (1993). Mofles Kimiāforūsh. 1st ed. Tehran: Sokhan. [In Persian]

-      Shahidi, Seyyed Jaʿfar. (1971). “The Evolution of Panegyric Poetry in Persian Literature up to the Sixth Century.” In Nāmeh-ye Mīnavi, ed. Yaghmaī & Afshār with Rowshan. Tehran: Kāvīān. [In Persian]

-      Shams-e Qays Rāzī, Mohammad b. Qays. (2009). Al-Moʿjam fī Maʿāyīr-e Ašʿār al-ʿAjam. New ed. Ed. Sirus Shamisā. 1st ed. Tehran: Nashr-e ʿElm. [In Persian]

-      Vazīn-pūr, Nāder. (1995). Madḥ, Dāgh-e Nang bar Simā-ye Adab-e Fārsī. 1st ed. Tehran: Moʿin. [In Persian]

-      Zarrīnkūb, ʿAbd-al-Ḥosayn. (1995). Bā Kārvān-e Ḥolleh. 9th ed. Tehran: ʿElmi. [In Persian]

-      Zarrīnkūb, ʿAbd-al-Ḥosayn. (2005). Rūzgārān: Tārīkh-e Īrān az Āghāz tā Soqūṭ-e Saltanat-e Pahlavī. 7th ed. Tehran: Sokhan. [In Persian]

-    انوری ابیوردی، اوحدالدین (1337). دیوان انوری. به تصحیح محمدتقی مدرس رضوی. ج1. چ1. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
-    انوری ابیوردی، اوحدالدین (1340). دیوان انوری. به تصحیح محمدتقی مدرس رضوی. ج2. چ1. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
-    بویس، مری (۱۳۶۸). «گوسان‌های پارتی و سنت‌های خنیاگری در ایران»،، ترجمة مهری شرفی، مجلة چیستا، شمارة ۶۶ و ۶۷: صص ۷۸۰- ۷۵۶.
-    حمیدی، مهدی (1338). بهشت سخن (شامل گزیدة آثار و نقد اشعار و شرح احوال شعرای قرن ششم). چ1. تهران: پیروز.
-    خواجه نظام‌الملک (۱۳۴۷) سیرالملوک (سیاست‌نامه). به تصحیح هیوبرت دارک. بنگاه ترجمه و نشر کتاب: تهران.
-    دولتشاه سمرقندی (1382). تذکرة الشعرا. به تصحیح ادوارد براون. چ1. تهران: اساطیر.
-    راوندی، محمد بن علی (1386). راحه الصدور و آیة السرور در تاریخ آل سلجوق. به تصحیح محمد اقبال. چ1. تهران: انتشارات اساطیر.
-    ریپکا، یان (1364). ادبیات ایران در زمان سلجوقیان و مغولان. ترجمه یعقوب آژند. چ1. تهران: گستره.
-    زرین‌کوب، عبدالحسین (137۴). با کاروان حله. چ۹. تهران: انتشارات علمی.
-    زرین‌کوب، عبدالحسین (1384). روزگاران: تاریخ ایران از آغاز تا سقوط سلطنت پهلوی. چ۷. تهران: سخن.
-    شفیعی‌کدکنی، محمدرضا (1372). مفلس کیمیا فروش. چ1. تهران: سخن.
-    شمس قیس رازی، محمد بن قیس (1388). المعجم فی معاییر اشعار العجم. به تصحیح مجدد دکتر سیروس شمیسا. چ۱. تهران: نشر علم.
-    شهیدی، سیدجعفر (1350). «تطور مدیحه‌سرایی در ادبیات فارسی تا قرن ششم». نامه مینوی. زیر نظر یغمایی، افشار با همکاری روشن. چ1. تهران: کاویان.
-    صفا، ذبیح‌الله (1369). تاریخ ادبیات در ایران. ج2. چ۱۰. تهران: فردوس.
-    عنصرالمعالی، قابوس بن اسکندر (1371). قابوس‌نامه. به تصحیح غلامحسین یوسفی. چ۶. تهران: علمی و فرهنگی.
-    عوفی، محمد (1906). لباب‌الالباب. به تصحیح ادوارد برون. ج1. لیدن: بریل.
-    کرمی، محمدحسین؛ جمالی، صدیقه (1396). «زن‌ستایی در شعر فارسی؛ بررسی و تحلیل ممدوحان زن در قصاید مدحی». دانشگاه شیراز: مجله شعرپژوهی. 9 (31). 144-121.
-    مجتبایی سید فتح‌الله و همکاران (۱۴۰۱) «کارکردهای زبانی و بلاغی در اشعار انوری» دانشگاه سمنان: مجلة علمی مطالعات زبانی و بلاغی. ۱۳ (۳۰). 262-241.
-    محجوب، محمدجعفر (1345). سبک خراسانی در شعر فارسی. چ1. تهران: انتشارات فردوس.
-    مدرس رضوی، محمدتقی (1340). مقدمة دیوان انوری. ج2. چ1. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
-    مؤتمن، زین‌العابدین (بی‌تا). شعر و ادب فارسی. چ1. تهران: لاله‌زار.
-    نظامی عروضی، احمد بن عمر (1388). چهار مقاله. به تصحیح محمد قزوینی و محمد معین. چ۱. تهران: صدای معاصر.
-    همایی، جلال‌الدین (1317). مقدمة نصیحة‌الملوک. چ1. تهران: چاپخانه مجلس.
-    وزین‌پور، نادر (1374). مدح، داغ ننگ بر سیمای ادب فارسی. چ1. تهران: معین.
Journal of Linguistic and Rhetorical Studies
Volume 17, Issue 44
In progress
Summer 2026
Pages 71-112