بابا‌چاهی و مؤلّفه‌های زبانی شعر پُست مُدرن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

2 استاد بخش زبان و ادبیّات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان

10.22075/jlrs.2020.17758.1480

چکیده

پست‌مدرنیسم، جریان قدرتمند فرهنگی، سیاسی و ادبی است که از دهه‌ی 1970 به بعد، روی کار آمد. تاریخ تفکّر انسانی را می‌توان به سه دوره تقسیم نمود: دورۀ پیشامدرن، دورۀ مدرن و پسامدرن یا پست‌مدرن. در سومین دوره که از پایان قرن نوزدهم تا به امروز را در بر می‌گیرد، خلق واقعیّت، جانشین کشف واقعیّت می‌شود و در آن مشارکت انسانی در ساختن دانش برجسته‌تر می‌گردد. این جریان نیرومند به‌طور عمده مبتنی بر نظریّات پسا ساختارگرایان است.شعر پست‌مدرن، مؤلّفه‌هایی دارد از جمله آنکه معناگریز است و هرگونه سلطه‌ی معنا یا روایتی بیگانه را که متّکی بر اقتدار مؤلّف بر معنا باشد، نفی می‌کند. قطعیّت باوری و جدیّتی که در هنر و شعر دوران مدرن بود در حوزۀ تفکّر هنر و ادبیّات پست‌مدرن وجود ندارد. فُرم، ساختار و معنا با تصاویر اسکیزوفرنی حاکم بر شعر به‌هم می‌ریزد و ساختار خطّی آن تحت‌الشعاع قرار می‌گیرد. شعری که بنیان گذاران آن، ریشه‌های آن را در شرایط سیاسی، فرهنگی و اجتماعی انسان عصر حاضر، جست‌وجو می‌کنند. یکی از پیشروترین نمایندگان پست‌مدرنسیم در ایران، علی باباچاهی است و کارهای او مشخّص‌ترین و بهترین نمونه برای توضیح پست‌مدرنیسم و زبان آن، در ادبیّات فارسی است. نتایج این مقاله که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و بر مبنای سند کاوی و مطالعات کتابخانه‌ای و روش استقرایی بر اساس یافته‌های نگارندگان صورت پذیرفته است، به بررسی مؤلّفه‌هایی مانند نحو‌گریزی، ساختار پریشان زبان و تأکید بر خرد‌گریزی و عدم انسجام و قطعیّت و ... در اشعار باباچاهی خواهد پرداخت.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Babachahi and Linguistic Components of Postmodern Poetry

نویسندگان [English]

  • mohammadamin ehsani estahbanati 1
  • mohammad reza sarfi 2
1 shahid bahonar university of kerman
2 shahid bahonar university of kerman
چکیده [English]

Postmodernism is the powerful cultural, political, and literary movement emerging since the 1970s. History of human thought can be divided into three periods: premodern, modern, postmodern. In the third period, beginning from end of the 19th Century till present time, discovery of reality is replaced with creation of it; and, during such period human contribution in knowledge construction becomes more predominant. This powerful movement is mainly based on theories provided by poststructuralists. Some components of postmodern poetry are as follows: in postmodern poetry meaning is avoided and any type of domination of meaning or strange narrative being based on strength of the poet in terms of meaning would be denied; believe in certainty and seriousness as features of arts and poetries of the modern period do not exist in postmodern artistic and literary school of thoughts; form, structure and meaning would be disarranged through schizophrenic images governing the poem, and its linear structure would be overshadowed; and, according to its founders, this type of poetry is rooted in political, cultural, and social conditions of human in current era. One of the pioneering representatives of postmodernism in Iran is Ali Babachahi; and, his literary works are the best and most distinctive samples for explaining postmodernism and its language in Persian literature. According to the results obtained from the findings from present descriptive-analytical research performed by the author based on document mining and library studies, as well as inductive method; following components would be dealt with in Babachahi poems: avoiding syntax; distracted language structure, and emphasis put on bypassing the wisdom; lack of integration and certainty; and, etc.

کلیدواژه‌ها [English]

  • postmodernism
  • contemporary literature
  • Linguistic components
  • Ali Babachahi