دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 Multilingualism and Polyphony: Post-modernism Features in "Possible Night" (Shab-e Momken) Novel چندزبانی و چندصدایی، ویژگی‌های پسامدرنیسم در رمان «شب ممکن» 9 26 2997 10.22075/jlrs.2017.11535.1040 FA نوشین استادمحمدی دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه الزهرا(س) مریم حسینی استاد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا (س) Journal Article 2017 06 03 Iranian fiction atmosphere, in the past two decades, is strongly under the influence of Schools and literary movements, such as postmodernism. “Possible night” is Mohammad Hassan Shahsavari’s second novel that with seven years away, toward his first work "Pagard" published and was attracted by most of its readers. This novel consists of five chapters. One of the features of this work is rejecting and changing many events and incidents from previous seasons by changing the narrator in the next chapter. The method of this article is descriptive – analytical. Authors will prove this is a postmodern novel with components such as “metafiction”, “uncertainity”, “multiple ending”, “short circuit”, and “intertextuality”. Intertextual relationships in the novel include: some poems of Hafiz, Saadi, Ferdowsi. But one of the main intertextual relationship in this novel is related to “auto stop play” that is part of Milan Kundera’s “Laughable Loves” and Shahsavari in parts of his work deliberately benefited from that book. فضای ادبیات داستانی ایران در دو دهۀ اخیر، به‌شدت از جریانات و مکاتب ادبی جهان، از جمله پسا‌مدرنیسم تأثیر پذیرفته است. «شب ممکن» دومین رمان محمدحسن شهسواری است که میتوان مؤلفه های پسامدرنیسم را در آن یافت. از ویژگی‌های این اثر، نقض بسیاری از رویدادها و حوادث فصول پیشین، با تغییر راوی است. در این مقاله نویسندگان به شیوۀ توصیفی- تحلیلی، تلاش میکنند تا پسا‌مدرن بودن رمان را اثباث ‌کنند. بنابراین وجود مؤلفه‌هایی چون «فراداستان»، «عدم‌قطعیت»، «فرجام‌های چندگانه»، «اتصال کوتاه» ، «چندصدایی» و «بینامتنیت» در رمان بحث می‌شود. از جمله روابط بینامتنی می‌توان به ابیاتی از حافظ، سعدی، فردوسی اشاره کرد. اما مهم‌ترین رابطۀ بینامتنی در اثر، اشاره به بخش‌‌هایی از داستان بازی اتواستاپ برگرفته از رمان «عشق‌های خنده‌دار» میلان کوندرا است که شهسواری در بخش‌های مختلفی از «شب ممکن» عامدانه از آن بهره گرفته است.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_2997_ca5c43d778f730a68c5a23b7a5928b39.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 Linguistic Potentialities in Eliot's New Idea about the Old Concept “Classic” امکانات زبانی در نگاه تازه تی. اس. الیوت به مفهوم کهن «کلاسیک» 27 50 2998 10.22075/jlrs.2018.11408.1090 FA لیلا آقایانی چاوشی دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه الزهرا Journal Article 2017 09 27 T. S. Eliot, the father of new criticism, took into consideration an important subject in his literary arguments and approaches, something not much regarded and analyzed. That which can be an important criterion in valuating literary works and considered as a guidance for creating eminent literary works. In his new approach he described the works which as he called are “classic” ones. Such a work is not a classic one due to its antiquity or being compatible with the principles of classicism (school art of 18th century). According to Eliot a “classic” work is an outstanding literary work with excellent characteristics. These characteristics give the classic works an intrinsic value, beyond the accepted artistic, social and cultural principles of the time they are created in. In his view, classics possessed a special perfection and richness or as he expressed “maturity” in three aspects: maturity of language, maturity of culture, and maturity of writer. Because of these features classics can be accepted by readers of different cultures and countries and also in different times. الیوت، پدر نقد نو، در خلال مباحث و دیدگاه‌های ادبی‌اش به موضوعی مهم پرداخته که کمتر موردتوجه قرار گرفته است؛ آنچه که می‌تواند در ارزشیابی آثار برتر ادبی، معیارهایی مهم به‌شمار رود و حتی در آفرینش آثار ادبی فاخر نیز راهنمای عمل قرار گیرد. وی با رویکردی تازه به معرفی آثاری پرداخته که به تعبیر خاص او «کلاسیک»‌اند؛ نه کلاسیک به‌معنی اثری کهن و مقبول و نه کلاسیک به‌معنی اثری مطابق با اصول مکتب کلاسیسیسم. آنچه وی اثر کلاسیک خوانده، آفرینش‎های ادبی برجسته‌ای است با ویژگی‌هایی ممتاز؛ چیزی که به این آثار، ارزشی ذاتی می‌بخشد که فراتر از معیارهای مقبول هنری، اجتماعی و فرهنگی روزگار خلق اثر است. آثار کلاسیک در رویکرد الیوت از کمال و غنایی که وی از آن به «پختگی» تعبیر کرده، برخوردارند و این پختگی از سه جنبه است؛ «پختگی زبانی»، «پختگی فرهنگی» و «پختگی نویسنده». این ویژگی‌ها سبب می‌شود آثار کلاسیک به این معنی، در روزگاران مختلف، مقبول مخاطبانی از فرهنگ‌ها و سرزمین‌های متفاوت باشند.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_2998_e3a52ae8bd1c28608dcc3174fad54e2a.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 Evaluation of Conceptual Metaphor Theory بررسی و ارزیابی نظریۀ استعارۀ مفهومی 51 84 2999 10.22075/jlrs.2018.11867.1054 FA مرتضی براتی دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی Journal Article 2017 07 08 According to cognitivists Lakoff and Johnson unlike the traditional views, metaphor is not limited to words and language .Metaphor, in this view, is conceptual matter that created at the level of ideas and the human mind. So, metaphor, unlike traditional definitions, is not specified for poetry and literature and literary imagination, but covers our conceptual system from the most abstract to the most tangible ones and plays the main role in defining the realities of life. This article is intended to provide a comprehensive evaluation of conceptual theory of metaphor. The most serious criticisms of this theory come from the two domains, mainly criticizing the type of data and the methodology of this theory, and secondarily criticizing the results of the data in it. استعاره در باور شناخت‌گرایانی مانند لیکاف و جانسون برخلاف نظریه‌های سنتی استعاره، محدود به لفظ و زبان نیست. در این دیدگاه، استعاره موضوعی مفهومی است که در سطح اندیشه و ذهن بشر ایجاد می‌شود؛ بنابراین استعاره، برخلاف تعاریف سنتی، خاص شعر و ادبیات و تخیل ادبی نیست؛ بلکه نظام مفهومی ما را از انتزاعی‌ترین تا ملموس‌ترین و جزئی‌ترین امور در بر گرفته و در تعریف واقعیت‌های زندگی نقشی اصلی را عهده‌دار است. جدیترین نقدهایی که بر این نظریه وارد میشود از دو حوزه برخاسته و عمدتاً انتقاد از نوع دادهها و روششناسی این نظریه و در مرتبه دوم انتقاد از نتایج حاصل از داده‌ها در آن است. این مقاله بر آن است تا به بررسی و ارزیابی جامع نظریۀ استعارۀ مفهومی بپردازد.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_2999_5f18b5d0af104c8279a09e33a97bc1a9.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 A New Look at the Structure of Genitive and Attributive Similes with a Special Emphasis on Hafez’s Poems نگاهی نو به ساختار تشبیهات اضافی و وصفی با تأکید بر اشعار حافظ 85 110 3000 10.22075/jlrs.2018.10798.1018 FA میثم حاجی پور استادیار دانشگاه سلمان کازرون عنایت اله محمودی دانشجوی دکتری دانشگاه سلمان فارسی کازرون Journal Article 2017 03 08 Simile is one of the most important and useable fictional elements in prose and poem. This fictional element has been the poets’ and educators’ means to show their artistic skills in various ways. One of the ways of using similes is to include the simile elements in the structure of a noun category. Noun categories are the grammatical units, the core of which is a noun; and they are usually modified by a number of preceding or following modifiers. Noun categories, which comprise two different structures of genitive compounds (noun-noun) and attributive compounds (adjective-noun), can include the elements of simile. So far, the genitive similes with the structure of the genitive compound have been paid attention to. They have been made equivalents to the genitive eloquent simile in all of the recent rhetoric and eloquent works. However, this article puts forth reasons to show that it is not acceptable. Moreover, no word has been made in the early and recent books of eloquence about the similes with the attributive compounds. This study tries to investigate both noun categories of simile (compounds of genitive and attributive similes) with the help of new grammars and based on linguistics with a special emphasis on Hafez’s poems. تشبیه از مهم‌ترین و پرکاربردترین عناصر خیال در کلام و شعر است. این عنصر خیا‌ل‌انگیز به اشکال مختلف دست‌مایة هنرنمایی شاعران و ادیبان بوده است .یکی از شیوه‌های تشبیه‌پردازی، آوردن ارکان تشبیه در ساختار یک گروه اسمی است. گروه‌های اسمی واحدهای نحوی هستند که هستة آن‌ها اسم است و معمولاً یک یا چند وابسته به‌صورت پیشین یا پسین آن‌ها را توضیح می‌دهد.گروه‌های اسمی با دو ساختار متفاوت ِترکیب اضافی (مضاف و مضاف‌الیه) و ترکیب وصفی (موصوف و صفت) می‌توانند ارکان تشبیه را در خود جای دهند. آنچه تاکنون در این زمینه به آن پرداخته شده، اضافه‌های تشبیهی با ساختار ترکیب‌های اضافی است که در همة کتب بیان و بلاغت متأخر، آن را معادل تشبیه بلیغ اضافی دانسته‌اند که با دلایلی که در این مقاله ذکر می‌شود این موضوع قابل‌قبول نخواهد بود. همچنین در کتب بلاغت متأخر و متقدّم از ترکیب‌های وصفی تشبیهی، سخنی به‌میان نیامده است. این پژوهش برآن است تا هر دو نوع گروه اسمیِ تشبیهی (ترکیبات اضافی و وصفی تشبیهی) را به‌کمک دستورهای جدید و مبتنی بر علم زبان‌شناسی با تأکید بر اشعار حافظ بررسی کند.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3000_38337fb5ff703ce4828057c2fa01b30b.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 An Investigation of Syntactic Layers in Sohrab Sepehri’s Poem in Terms of Style and Tone بررسی لایه‌های نحوی سبک و صدای شعر سهراب سپهری 111 134 3001 10.22075/jlrs.2018.6636. FA مرضیه دشت بش دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد علی آهنچی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد Journal Article 2016 11 26 This study aimed to examine the linguistic style (in terms of vocabulary and syntax) and Sohrab Sepehri’s thoughts and his poems have been investigated in terms of style and voice with three styles of active, passive, and reflexive. Although it’s not possible to have the exact demarcation between poetry collections of Sohrab and most of his poems contain those with the styles from previous periods, this poet has indicated passive and bonding style in his first collection entitled “Death of Colors” that depicts the outside world of his own. The collections entitled “The Life of Dreams, Debris of Sun, The East of Sorrow, The Water’s Footsteps, Passenger, and The Green Volume” that are based on his introspective and personal poetic intuition, have active and reflexive styles. In his last collection entitled “We Nothing, We Look” that is influenced by the awareness of disease, he has been involved in a romantic grief and by having lofty but vague language, his style becomes inactive and stationary and his voice changes to a quiet and passive mood. در این پژوهش با بررسی و واکاوی سبک زبانی (در قلمرو واژگان و نحو) و اندیشه‌های سهراب سپهری، اشعار وی از نظر سبک شعری و صدای دستوری به سه سبک فعال، منفعل و انعکاسی، تحلیل و تقسیم‌بندی می‌شود. اگرچه مرزبندی دقیق میان مجموعه‌های شعری سهراب سپهری امکان‌پذیر نیست و برخی دفترهای شعر وی حاوی اشعاری به سبک و سیاق دوره‌های پیشین است، شاعر در نخستین دفتر شعری خود «مرگ رنگ» که تصویرگر دنیای بیرون از خویش است، سبکی منفعل و اثرپذیر دارد. در دفترهای «زندگی خواب‌ها»، «آوار آفتاب»، «شرق اندوه»، «صدای پای آب»، «مسافر» و «حجم سبز» که حاصل درون‌گرایی و شهود شخصی شاعرانه است، سبکی فعّال و انعکاسی دارد. در آخرین مجموعه شعری «ما هیچ ما نگاه» نیز به علّت آگاهی شاعر از بیماری خویش که به مرگ وی می‌انجامد، در عین برخورداری از زبانی فخیم اما گنگ، دچار حزن رمانتیکی شده است که سبک شعر را به مرز ایستایی می‌رساند و در نتیجه صدای شعر، آرام و منفعل می‌شود.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3001_39a85c25b85d9eee2892ef9e6935a5a9.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 The Subject Role in the Application of Conceptual Metaphor نقش موضوع در کاربرد استعارۀ مفهومی 135 156 3002 10.22075/jlrs.2018.12919.1105 FA حسین رضویان استادیار زبان‌شناسی دانشگاه سمنان صدیقه طهماسبی بیرگانی کارشناس ارشد زبانشناسی- دانشگاه سمنان Journal Article 2017 10 29 Metaphor is a kind of inter-domain modeling that refers to understanding and expressing an abstract domain in a more concrete context. It is one of the most important issues in the cognitive field. Many researchers have confirmed that metaphor is conjured with our language. In preliminary studies, the frequency and the mode of metaphor application in different domains differed. That was why the authors decided to search the issue relying on the data in cookery and sport domains. So the two issues of cookery magazine and the two issues of sport magazine were selected randomly and all statements contained conceptual metaphors in these four magazines were extracted. The results and findings showed the metaphors’ multiplicity and diversity in sport domain and the little frequency and diversity of them in the cookery domain. Besides, based on the evidence obtained, the combat domain allocated highest prevalence and judging domain allocated the lowest in sport magazines. Extensive use of the metaphors in combat domain can be related to the spirit of competition in sport activities. In cookery magazines the highest prevalence belonged to the sphere domain and the size and direction domains allocated the lowest ones. Extensive use of the metaphors in cookery domain shows the significance of shape and form. استعاره که به الگوبرداری میان‌حوزه‌ای یا به‌هر نوع فهم و بیان یک حوزۀ انتزاعی در قالب یک حوزۀ ملموس‌تر اطلاق می‌شود، یکی از مهم‌ترین موضوعات مطرح در حوزۀ شناختی است و از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. پژوهشگران بسیاری بر این موضوع که استعاره، جزئی جدایی‌ناپذیر و عجین‌شده با زبان ماست صحه نهاده‌اند. اما در بررسی‌های ابتدایی صورت‌گرفته پیش از انجام پژوهش به نظر می‌رسید، بسامد و نیز شیوۀ کاربرد استعاره‌های مفهومی در حوزه‌های مختلف، با هم تفاوت داشته باشد.این موضوع نگارندگان این مقاله را بر آن داشت تا در یک بررسی مقابله‌ای و با تکیه بر داده‌های دو حوزۀ آشپزی و ورزشی به بررسی این مسأله بپردازند.بدین ترتیب دو شماره از مجلۀ «هنر آشپزی» و دو شماره از مجلۀ «دنیای ورزش» به‌طور تصادفی انتخاب و کلیۀ جملات حاوی استعاره‌های مفهومی از خلال مطالب این چهار مجله استخراج شد. نتایج و یافته‌ها از تعدد و تنوع چشمگیر استعاره‌ها در حوزۀ ورزشی و نیز بسامد و تنوع اندک آن‌ در حوزۀ آشپزی حکایت داشت. همچنین بر اساس شواهد به‌دست آمده، حوزۀ مبارزه، بیشترین میزان فراوانی و حوزۀ کتابت کمترین میزان فراوانی را در مجلات ورزشی به خود اختصاص داده‌اند. کاربرد فراوان استعارۀ حوزۀ مبارزه در مجلات ورزشی را شاید بتوان به روح رقابت در فعالیت‌های ورزشی مربوط دانست. در مجلات آشپزی نیز بیشترین میزان فراوانی به حوزۀ شکل و کمترین میزان فراوانی به حوزۀ اندازه و جهت تعلق داشت. کاربرد فراوان استعارۀ حوزۀ شکل در مجلۀ آشپزی نیز از اهمیت شکل و فرم ظاهری حکایت دارد.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3002_17eb3a69a1d5324c42029ffc8c6ba8a9.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 Relation of Language and Power in the First Modern Persian Poetry (Critical Discourse Analysis of “Vafâ-ye be ʔahd” (Adherence to the Pledge)) رابطۀ زبان و قدرت در نخستین شعر نو فارسی (تحلیل گفتمان انتقادی شعر «وفای به عهد») 157 188 3003 10.22075/jlrs.2018.13977.1150 FA محمدمهدی زمانی زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران کورش صفوی گروه زبانشناسی، دانشکدۀ ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران نعمت الله ایرانزاده رشتۀ زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات فارسی و زبان های خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2017 12 06 The Study of relationship between language use in literary works and power links literary studies to social sciences and linguistics, Because of its high frequency of presentation of political and social subjects in Constitution literature, it has the potentiality to be studied with regard to the ideological language use and the relation of language and power, specially Persian modern poetry which has come to existence with political and social modernism. The first modern poetry was composed by Lâhuti in 1909 named “Vafâ-ye be ʔahd” (Adherence to the Pledge). Applying Fairclough’ three-dimentional model in CDA, this research studies the relation between language use and power in “Vafâ-ye be ʔahd” in the era it is composed. Through explaining linguistic features, i.e. detailed linguistic analysis of the text indicates which discourses are articulated in the text and what relation this articulation has with power relations in the era of composing the text. To this end, Halliday’s SFG is applied in descriptive level and a part of interpretative level; and a part of Laclau and Mouffe’s discourse theory is applied in interpretative level too. The Study of this text shows that the adherence to constitution, feminism, and Islam discourses are articulated in this poetry and this articulation challenges arbitrary political regime and male-dominated social structures and propagates constitutional government and women empowering structures more than past. مطالعۀ رابطۀ کاربرد زبان در آثار ادبی و مناسبات قدرت، پژوهش‌های ادبی را به علوم اجتماعی و زبان‌شناسی پیوند می‌دهد. ادبیات مشروطه، با توجه به بسامد بالای طرح موضوعات سیاسی و اجتماعی در آن، از این حیث مستعد بررسی کاربردهای زبانی ایدئولوژیک و رابطۀ آن با مناسبات قدرت است، مخصوصاً شعر نو که در پیوند با تجددگرایی سیاسی و اجتماعی پدید آمد. نخستین شعر نو فارسی را ابوالقاسم لاهوتی در سال 1288 هـ.ش با عنوان «وفای به عهد» سرود. این پژوهش با کاربست مدل سه‌بعدی فرکلاف در تحلیل گفتمان انتقادی به بررسی رابطۀ کاربرد زبان در این شعر و مناسبات قدرت در عصر تولید آن می‌پردازد و می‌کوشد کاربردهای زبانی را در این شعر از این منظر تبیین کند؛ یعنی در پی آن است که با تحلیل دقیق زبان‌شناختی متن، نشان دهد که چه گفتمان‌هایی در متن مفصل‌بندی شده‌اند و این مفصل‌بندی چه ارتباطی با مناسبات قدرت در عصر تولید متن دارد. بدین منظور، از دستور نظام‌مند نقش‌گرای هلیدی، در سطح توصیف و بخشی از تفسیر، و از بخشی از آرای لاکلو و موف در سطح تفسیر بهره برده می‌شود. بررسی این شعر نشان می‌دهد که در آن گفتمان مشروطه، فمینیسم و اسلام مفصل‌بندی شده است و این مفصل‌بندی نظام سیاسی استبدادی و ساختارهای اجتماعی مردسالارانه را زیر سؤال می‌برد و نظام سیاسی مشروطه و ساختارهایی را که به زنان، نسبت به گذشته، قدرت بیشتری می‌دهد ترویج می‌کند.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3003_096f2c218cd70d1c16e864afab99c7e5.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 Simile in the Realm of Story (A Study of the Regional Similes in Stories from Five Domains of Story-writing in Iran) تشبیه در اقلیمِ داستان (بررسی تشبیهات اقلیمی در داستان‌های پنج حوزة اقلیمی‌نویسی ایران) 189 222 3004 10.22075/jlrs.2018.12313.1077 FA رضا صادقی شهپر دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان Journal Article 2017 08 24 No doubt the region and environment where artists live in, affect their minds, language and thus, many literary and stylistic techniques that come up in their works. Therefore, while considering regional stories, critics face similarities that are related to local color and regional features. Those similar elements are closely related to the local features of a region and which have had a long -held intimacy with these elements among and taking in those localities. In regional similes, figurative term is an element from the region which is often taken from the local nature or other features of the region in which the story is set. Comparing such similes in regional stories taken from the five regions of story-writing in Iran, namely north, south, Khorasan (east), Kermanshah (west) and Azerbaijan regions, is a worthwhile undertaking which highlights both the stylistic differences and the regional atmosphere affecting their creation. Thus, the present study aims at identifying the differences among the similes used in regional stories and considers such differences as major stylistic features of the stories. It also means to answer this main question whether there are important differences among the similes used in the stories from different regions or the detected differences can be taken as stylistic characteristics distinguishing stories from various regions. As our discussion would indicate, such differences and distinguishing features are quite tangible and regional similes are important elements pointing out the differences among the regional stories. بی‌گمان، محیط زندگی هنرمند بر ذهن و زبان و به‌تبعِ آن، بر بسیاری از شگردهای بلاغی و ادبی بازتاب یافته، در آثارش تأثیر می‌نهد. از همین ‌روی در بررسی داستان‌های اقلیمی، با تشبیهاتی روبه‌رو هستیم که رنگ‌وبویی کاملاً اقلیمی دارند و متأثّر از عناصر بومی یک منطقه و زاییدة ذهنی هستند که انسی دیرینه با این عناصر بومی داشته است. در تشبیه اقلیمی، مشبّه‌به، یک عنصر اقلیمی است که از طبیعت بکرِ بومی یا دیگر عناصر بومی مرتبط با اقلیمی که داستان در آنجا می‌گذرد، گرفته شده است. مقایسة این تشبیهات در داستان‌های اقلیمیِ حوزه‌های پنج‌گانة شمال، جنوب، خراسان، کرمانشاه و آذربایجان، جالب و نشانة تمایز سبکی و فضای اقلیمی داستان‌ها است. مقاله حاضر در پی نشان دادن این‌گونه تفاوت‌ها و تمایزها در تشبیهات به‌کاررفته در داستان‌های اقلیمی به‌عنوان یک خصیصة سبکی برجسته است و می‌خواهد به این پرسش اصلی پاسخ دهد که آیا میان تشبیهات به‌کاررفته در داستان‌های اقلیمی مناطق مختلف، تفاوتی هست و می‌تواند یک ویژگی سبکی خاص و متمایزکنندة داستان‌های اقلیمیِ مناطق مختلف به‌شمار آید؟ چنان‌که از بررسی‌ها برمی‌آید این تفاوت و تمایزگذاری بسیار محسوس است و تشبیه اقلیمی، عنصری اصیل و مستقل و تمایزگذار در داستان‌های اقلیمی به‌شمار می‌آید.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3004_dd291b3e8639f062dee2d5c4e8c7dd8d.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 The Role of Rhetoric and Lingual Functions in Commercials نقش کارکرد‌های بلاغی و زبانی در تبلیغات بازرگانی 223 250 3005 10.22075/jlrs.2018.11329.1035 FA محمد رضا صالحی مازندرانی دانشیار دانشگاه شهید چمران اهواز سید محسن زکی نژادیان دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2017 05 13 Using rhetoric and lingual tools within the domain of commercials has positive and undeniable effects on audience. In their main essence, commercials have four essential and important purposes: inducing thought and message, attaining audience’s trust, encouraging and persuading, and preserving the subject in mind. Because of their capacities, rhetoric and lingual methods are very useful to attain these purposes. This study is to examine rhetoric and lingual functions of commercials including allegory, simile, metaphor, synonymy, repetition, etc. which can leave the most effect on audience in reaching the mentioned purposes. Using these methods in commercials does not adopt the same form in affection and induction perspectives. The writers of this article have tried to reveal the importance and effect of these functions for commercial purposes by using objective evidences and to refer to discourse analysis of some of those evidences. بهره‌گیری از امکانات بلاغی و زبانی در حوزۀ تبلیغات بازرگانی، تأثیرات مثبت و انکارناپذیری بر مخاطب می‌گذارد. پیام‌های تبلیغاتی در ذات خود دارای چهار هدف مهّم و اساسی‌ هستند: القای اندیشه و پیام، جلب اعتماد مخاطب، تشویق و ترغیب و ماندگاری موضوع در ذهن. شیوه‌های بلاغی و زبانی به دلیل ظرفیت‌هایی که دارند، در رسیدن به این اهداف بسیار سودمند می‌نمایند. در این جستار به بررسی تأثیر کارکرد‌های بلاغی و زبانی در تبلیغات بازرگانی پرداخته می‌شود و از شیوه‌هایی مانند کنایه، تشبیه، استعاره، جناس، تکرار و ... سخن به‌میان می‌آید که می‌توانند در اهداف یاد شده بیشترین تأثیر را بر خواننده داشته باشند. به‌کارگیری این روش‌ها در تبلیغات بازرگانی از نظر جنبه‌های القایی و تأثیرگذاری، صورت یکسانی ندارند. نویسندگان این مقاله کوشیده‌اند میزان اهمیت و تأثیر آن‌ها را در کاربرد‌های تبلیغی با شواهد عینی آشکار نمایند و همچنین به تحلیل گفتمانی برخی شواهد بپردازند.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3005_9f14c358d6ccd670a6c86727892c48a2.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 The Symbol’s Brevity Rhetoric in Comparison with Metaphor and Allegory Based on Modern Poetry بلاغت ایجازی نماد در سنجش با استعاره و تمثیل با تکیه بر شعر نو 251 270 3006 10.22075/jlrs.2017.6714. FA محمد قادری مقدم عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان، گروه زبان و ادبیات فارسی، شیروان، ایران راحله عبداله زاده برزو دانشگاه آزاد واحد اسلامی شیروان، شیروان، ایران Journal Article 2016 08 21 The brevity of modern poetry has emerged with new direction and different structures. Contemporary poets to make approach to symbolism as a factor for the development of brevity and compactness of art and with this artistic and rhetorical trick broaden the scope of their poem’s meaning. Then the disturbance and visual density away from their. Poems that it was a deficiency of the lyrics predecessors. In this paper, by studying brevity characteristics of symbol such as lack of symmetry, union of pictures and thought ,immensity and vague message, the nature of paradoxes, total reflection in the details, gloss and interpretation , we demonstrated symbolism in comparison with other types of imagery, in the concentrated expression and indirect is dedicated to the highest level. در شعر نو ایجاز با جهت‌گیری جدید و ساختی متفاوت ظهور کرده است. شاعران معاصر رویکرد به نمادگرایی را عاملی برای ایجادِ ایجاز و فشردگی هنری یافته‌اند و به‌کمک این ترفند هنری و بلاغی، حوزۀ مفهومی شعر خود را وسعت بخشیده و تزاحم و تراکم تصویری را که از عیوب شعر پیشینیان بود از شعر خود دور ساخته‌اند. در این نوشتار با بررسی ویژگی‌های ایجازی نماد همچون نداشتن قرینه، اتحاد تصویر و اندیشه، بی‌کرانگی و ابهام پیام، ماهیت پارادوکسی، انعکاس کل در جزء و تأویل و تفسیرپذیری نشان داده‌ایم که نمادگرایی در سنجش با دیگر انواع صور خیال در چگونگی بیان فشرده و غیرمستقیم، بالاترین مرتبه را به خود اختصاص داده است.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3006_3625226ca8c7fffb6b04e6e22d8ddfea.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 03 18 Investigating Adaptations of Hafez and Saifaddin Mohammad Farghani بررسی اقتباس‌های حافظ و سیف‌الدین محمّد فرغانی 271 300 3007 10.22075/jlrs.2018.11649.1045 FA طاهره قاسمی دانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات فارسی و مدرّس دانشگاه بوعلی سینا همدان وحید مبارک استادیار دانشگاه رازی کرمانشاه Journal Article 2017 06 14 This article check the Hafez's influence from a poet called Saif Farghani and then compares the two poets and check a brief overview of common themes and similar concepts and the same words in the court of both speakers. Hafez is the creator of the best sonnets of love-mysticism. And who have been studying in the Divan of contemporary and past poets, he has adapted many of his themes and figures of speech from them. Saifaddin Mohammad Farghani is one of the most famous and mystic poets of the seventh and eighth centuries, who lived 50 years earlier than Hafez. The consequences of the Mongol invasion and the unfortunate conditions of that era caused the poet to compose critical and social poems and this is the theme and poem style of most of his poems. Linguistic and words and themes subscribe are seen in the Divans of these two poets. Sometimes these similarities are mentioned in the same words, sometimes in terms of thought and content, in some cases, this convergence is also evident in both dimensions. These two poets, in addition to using words and vocabulary, according to writers that Hafez have adopted from Saif Farghani, There are similarities in their thoughts and themes in their poems that are not far away. Both of these poets have shown a tendency towards this way due to their disadvantaged social situation. The most dominant aspect of Saif Farghani's and Hafez Shirazi's thoughts is that both of them in freedom are the same. This research intends to study the adaptations of Hafez and Saifaddin Mohammad Farghani, the poets of the seventh and eighth centuries. این مقاله به تأثیر حافظ از شاعری به نام سیف فرغانی می‌پردازد و سپس مقارنه و مقایسه‌ای بین این دو شاعر انجام می‌دهد و مختصری از مضامین مشترک و مفاهیم متشابه و واژه‌های یکسان را که در دیوان هر دو گوینده وجود دارد، بررسی می‌کند. حافظ سرایندة فخیم‌ترین غزل‌های عاشقانه - عارفانه است و از جمله شاعرانی است که به گواهی دیوانش، در دیوان شاعران معاصر و پیشین خود به مطالعه و کندوکاو پرداخته و بسیاری از مضامین و صنایع آنان را اقتباس کرده است. سیف‌الدین محمّد فرغانی از شاعران وارسته و عارف‌مسلک قرن هفتم و هشتم است که پنجاه سال پیش از حافظ می‌زیسته است. پیامدهای حملة مغولان و اوضاع نابسامان آن عصر، موجب شد که شاعر به سرودن اشعار انتقادی و اجتماعی بپردازد و این مضمون و شیوة شعری، بیشتر سروده‌های او را تشکیل دهد. اشتراکات زبانی، واژگانی و مضمونی در دیوان این دو شاعر دیده می‌شود؛ گاهی این همانندی‌ها در ذکر واژه‌های یکسان است و گاهی در تفکر و مضمون. در برخی ابیات نیز این همگونی در هر دو بُعد به چشم می‌خورد. این دو شاعر، علاوه بر اینکه در استفاده از الفاظ و واژگان، با هم اشتراکاتی دارند که به گمان نگارندگان، حافظ از سیف فرغانی اقتباس کرده است؛ در تفکر و مضمون نیز در اشعارشان همانندی‌هایی وجود دارد که دور نیست هر دوی این شاعران، به خاطر اوضاع اجتماعی نامساعدشان به این شیوه گرایش نشان داده باشند. غالب‌ترین وجه اشتراک فکری سیف فرغانی و حافظ شیرازی، آزادگی و وارستگی است. این پژوهش در نظر دارد به بررسی اقتباس‌های حافظ و سیف‌الدین محمد فرغانی بپردازد.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3007_63920ed72338693846d10c893fc9e23c.pdf

دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 Some Phonological Processes in Dibaji چند فرایند‌ واجی در گویش دیباجی 301 332 3008 10.22075/jlrs.2017.13074.1111 FA شهرام نقشبندی استادیار زبانشناسی همگانی دانشگاه سمنان حوا حاج عیدی کارشناسی ارشد زبانشناسی همگانی- دانشگاه سمنان Journal Article 2017 09 12 This research aims at the description and analysis of some aspects of the phonology of Dibaji variety from the perspective of Standard Generative Phonology. Dibaji is classified as one of the Caspian varieties of Western Iranian Languages family .The Dibaji dialect is spoken in the city of Dibaj, located in the North of Damghan city in Semnan province. The required data were collected through completing questionnaires and interviewing with five native speakers (mainly older than 45 illiterate and less educated). One of the authors of the present research is also a native speaker of Dibaji. This research is descriptive-analytical.The data are transcribed in International Phonetic Alphabet (IPA). The phonological processes studied in the research are assimilation, dissimilation, deletion, insertion, lenition, and metathesis. The processes are selected based on their frequent occurrence in the corpus and their remarkable differences with the existing phonological processes in Standard Farsi. After describing each phonological process, the related phonological rule was formulated to account for the existing regularity. If there is any rule interaction with other existing rules in this research, it is introduced and discussed accordingly. در این مقاله، جنبه‌هایی از نظام آوایی گویش دیباجی در چارچوب واج‌شناسی زایشیتوصیف و تحلیل شده است. گویش دیباجی نام گویش رایج در شهر دیباج است. دیباجی یکی از گونه‌های زبانی حاشیة دریای خزر است که از خانوادة زبان‌های ایرانی غربی به‌شمار می‌رود. دیباج نام شهری در شمال دامغان از شهرستان‌‌های استان سمنان است. برای انجام این پژوهش، داده‌هایی از پنج گویشور بومی در ردة سنی بالای 45 سال، که عمدتاً کم‌سواد و بی‌سواد بودند، از طریق مصاحبه و تکمیل پرسش‌نامه جمع‌آوری شده است. همچنین یکی از نگارندگان این پژوهش، خود، گویشور این منطقه می‌باشد. روش این پژوهش، توصیفی- تحلیلی است. پیکرة گردآوری‌شده بر مبنای الفبای آوانویسی بین‌المللی (IPA) آوانگاری شده است. فرایندهایی که در این گونة زبانی معرفی شده‌اند عبارت‌اند از: همگونی، ناهمگونی، حذف، درج، نرم‌شدگی و قلب. ملاک انتخاب این فرایندها یکی وقوع فراوان آن‌ها در پیکرة گردآوری‌شده است و دیگری تفاوت بارز بسیاری از آن‌ها با فرایندهای رایج در گونة معیار زبان فارسی. پس از معرفی و توصیف هریک از فرایندهای موردبحث، بلافاصله قاعده/قواعد واجی ناظر بر آن در چارچوب واج‌شناسی زایشی استانده صورت‌بندی شده‌، برهم‌کنش آن با سایر قواعد موردبررسی قرار گرفته است.

https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3008_93f59c30f3da71b759dc8d9c50775c5e.pdf