دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 16 42 2025 12 22 Rhetorical Semiotics in “The Pear Tree” and its film Adaptation نشانه‌شناسی بلاغی داستان و فیلم درخت گلابی 1 28 9957 FA علیرضا نبی لو استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایران. احمد رضایی استاد، گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایران. عاطفه صالح دانشجوی دکترای زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه قم، قم، ایران. Journal Article 2025 01 07 Rhetorical semiotics is one of the types of "textual codes" in Daniel Chandler''s tripartite classification, encompassing a broader range than previous rhetorical discussions and is not limited to verbal elements; rather, these signs can be sought in images, sounds, or the context of speech. In this semiotic approach, the relationships between signs and their implicit meanings are examined from a rhetorical perspective, and in addition to linguistics and literary works, it is applicable to other artistic forms such as cinema, painting, photography, music, and architecture. In this article, we examined "The Pear Tree"  and its film adaptation based on rhetorical signs in four  semiotics domains of symbols, intertextual elements, oppositions, and expressive elements, each of which consisting of several components. The results of these analyses showed that rhetorical signs such as metaphor, simile, irony, metonymy, synecdoche, proverbs, binary oppositions, paradox, and various symbols related to people, objects, sounds, and nature are embedded throughout the text, accompanied by hints that guide the audience to discover the rhetorical signs. Based on the analyses, instances related to the first category, semiotics of symbols, and the fourth category, semiotics of expressive elements, were found more frequently than the other two categories in the story and the film adaptation. Moreover, the most significant rhetorical sign of the two works can be observed in the title, the Pear Tree, which serves as a metaphor for the main character. نشانه‌شناسی بلاغی یکی از انواع «رمزگان متنی» در دسته‌بندی سه‌گانة دنیل چندلر است که گسترة وسیع‌تری را نسبت به مباحث بلاغی پیشین شامل می‌شود و تنها به عناصر کلامی محدود نمی‌شود؛ بلکه می‌توان این نشانه‌ها را در تصویر، صدا یا در بافت کلام جستجو کرد. در این رویکردِ نشانه‌شناسی، روابط بین نشانه‌ها و معانی ضمنی آن‌ها از منظر بلاغی بررسی می‌شود و علاوه‌بر زبان‌شناسی، شعر، داستان و ادبیات نمایشی، در تحلیل آثار هنری دیگری مانند سینما، نقاشی، عکاسی، موسیقی و معماری کاربرد دارد. در این مقاله، داستان و فیلم درخت گلابی را بر اساس نشانه‌های بلاغی در چهار دسته‌بندیِ نشانه‌شناسی نمادها، نشانه‌شناسی عناصر بینامتنی، نشانه‌شناسی تقابل‌ها و نشانه‌شناسی عناصر بیانی که هرکدام از چند بخش تشکیل می‌شود، تحلیل و بررسی کردیم. نتایج این بررسی‌ها نشان داد که نشانه‌های بلاغی از قبیل استعاره، تشبیه، کنایه، مجاز، تضمین، ضرب‌المثل، تقابل‌های دوگانه، متناقض‌نما، انواع نمادهای مربوط به اشخاص، اشیاء، صداها و طبیعت در سراسر بافتِ متن به‌صورت نهفته و همراه با اشاراتی حضور دارند که مخاطب را به کشف آن نشانة بلاغی هدایت می‌کنند. بر اساس بررسی‌ها، موارد مربوط به دستة اول، نشانه‌شناسی نمادها و دستة چهارم، نشانه‌شناسی عناصر بیانی از دو دستة دیگر در داستان و فیلم درخت گلابی بیشتر یافت شد؛ ضمن آن‌که مهم‌ترین نشانة بلاغی این دو اثر را می‌توان عنوان آن، یعنی «درخت گلابی» در نظر گرفت که استعاره‌ای از شخصیت اصلی است.  https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_9957_6d4bfbbe2e4ef468061bbcdca59148f9.pdf