دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 16 39 2025 03 21 Pedagogical teachings of the Cognitive Metaphor of Spring in Rumi’s Mathnavi آموزه‌های تربیتی استعاره‌ شناختی بهار در مثنوی مولوی 211 246 9063 10.22075/jlrs.2024.34014.2462 FA حجت اله امیدعلی دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران (نویسنده مسئول). 0000-0001-7818-3570 فاطمه سلطانی دانشیار زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران. 0000-0001-7592-4230 Journal Article 2024 05 04 The present research studied the pedagogical teachings of the cognitive metaphor of spring (season) in <em>Mathnavi,</em> using a descriptive-analytical and deductive method. These teachings are offered within the framework of the teachings and guidance of Murad and the perfect <em>shaikh</em> for the education of the <em>salik</em>. Concepts such as man's breath and speech, resurrection, perfect <em>wali</em>, soul of the lover, universal intellect, divine expansion and grace, evolution of internal states, reviving name, and satisfaction of virtuous men are represented in the form of the cognitive metaphor of spring. The findings of the study suggest the following components; getting rid of materialistic aspects of life, dominance of the internal world, acceptance of one's liability and fault, gradual nature of human spiritual perfection, observing politeness before the guiding <em>wali</em>, avoiding needlessness in front of the guiding <em>wali</em>,‌ infusion of happiness and delight in human heart, doing away with disappointment and agony, and the emergence of the spiritual reality of man through examination and affliction. در این پژوهش، آموزه­های تربیتی مبتنی بر استعاره شناختی «بهار»، در مثنوی مولوی بررسی می‌شود. این آموزه­ها در مثنوی، اغلب در قالب تعلیم و رهنمود مراد و شیخ کامل به سالک و برای تربیت او آمده است. مفاهیمی نظیر «نفس و کلام مردان»، «رستاخیز»، «ولی کامل»، «جان عاشقان»، «عقل کلی»، «بسط و لطف الهی»، «انقلاب و تحول احوال درونی»، «اسم محیی» و «رضایت اولیا» در قالب استعارۀ مفهومی «بهار» آمده­اند. پژوهش حاضر به روش توصیفی- ‌تحلیلی و به شیوۀ استقرایی، به دنبال پاسخ­گویی به ‌‌این پرسش است که استعاره شناختی «بهار» در مثنوی مولوی، کدام آموزه­های تربیتی را دربر می­گیرد؟ برخی از مؤلفه­های دستاورد ‌‌این پژوهش بدین شرح است: رهایی از قید آب و گِل، برتری قلمرو جهان درونی، پذیرش عیب و خطای خود، تدریجی بودن تکامل روحی انسان، رعایت ادب در مقابل ولیّ مرشد، پرهیز از استغنا در برابر ولیّ مرشد، دمیده­ شدن روح نشاط و سرور در قلب بشر و رهایی او از دام نومیدی و رنج، آشکار شدن حقیقت روحانی انسان از طریق آزمون و ابتلا. https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_9063_ce653013fadbb2ff27530d3de3790f1b.pdf