دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 8 16 2018 02 20 Simile in the Realm of Story (A Study of the Regional Similes in Stories from Five Domains of Story-writing in Iran) تشبیه در اقلیمِ داستان (بررسی تشبیهات اقلیمی در داستان‌های پنج حوزة اقلیمی‌نویسی ایران) 189 222 3004 10.22075/jlrs.2018.12313.1077 FA رضا صادقی شهپر دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان Journal Article 2017 08 24 No doubt the region and environment where artists live in, affect their minds, language and thus, many literary and stylistic techniques that come up in their works. Therefore, while considering regional stories, critics face similarities that are related to local color and regional features. Those similar elements are closely related to the local features of a region and which have had a long -held intimacy with these elements among and taking in those localities. In regional similes, figurative term is an element from the region which is often taken from the local nature or other features of the region in which the story is set. Comparing such similes in regional stories taken from the five regions of story-writing in Iran, namely north, south, Khorasan (east), Kermanshah (west) and Azerbaijan regions, is a worthwhile undertaking which highlights both the stylistic differences and the regional atmosphere affecting their creation. Thus, the present study aims at identifying the differences among the similes used in regional stories and considers such differences as major stylistic features of the stories. It also means to answer this main question whether there are important differences among the similes used in the stories from different regions or the detected differences can be taken as stylistic characteristics distinguishing stories from various regions. As our discussion would indicate, such differences and distinguishing features are quite tangible and regional similes are important elements pointing out the differences among the regional stories. <em>بی‌گمان، محیط زندگی هنرمند بر ذهن و زبان و به‌تبعِ آن، بر بسیاری از شگردهای بلاغی و ادبی بازتاب یافته، در آثارش تأثیر می‌نهد. از همین ‌روی در بررسی داستان‌های اقلیمی، با تشبیهاتی روبه‌رو هستیم که رنگ‌وبویی کاملاً اقلیمی دارند و متأثّر از عناصر بومی یک منطقه و زاییدة ذهنی هستند که انسی دیرینه با این عناصر بومی داشته است. در تشبیه اقلیمی، مشبّه‌به، یک عنصر اقلیمی است که از طبیعت بکرِ بومی یا دیگر عناصر بومی مرتبط با اقلیمی که داستان در آنجا می‌گذرد، گرفته شده است. مقایسة این تشبیهات در داستان‌های اقلیمیِ حوزه‌های پنج‌گانة شمال، جنوب، خراسان، کرمانشاه و آذربایجان، جالب و نشانة تمایز سبکی و فضای اقلیمی داستان‌ها است. مقاله حاضر در پی نشان دادن این‌گونه تفاوت‌ها و تمایزها در تشبیهات به‌کاررفته در داستان‌های اقلیمی به‌عنوان یک خصیصة سبکی برجسته است و می‌خواهد به این پرسش اصلی پاسخ دهد که آیا میان تشبیهات به‌کاررفته در داستان‌های اقلیمی مناطق مختلف، تفاوتی هست و می‌تواند یک ویژگی سبکی خاص و متمایزکنندة داستان‌های اقلیمیِ مناطق مختلف به‌شمار آید؟ چنان‌که از بررسی‌ها برمی‌آید این تفاوت و تمایزگذاری بسیار محسوس است و تشبیه اقلیمی، عنصری اصیل و مستقل و تمایزگذار در داستان‌های اقلیمی به‌شمار می‌آید.</em> https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_3004_20479c788fb27378c2c99eadcf207e7f.pdf