دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 17 43 2026 04 04 Spatio-temporal Setting and Existential Anxiety in Shahrām Sheydāyi’s A Fire for Another Fire بافت فضایی-زمانی و اضطراب وجودی در مجموعه‌ آتشی برای آتشی دیگر اثر شهرام شیدایی 205 226 10791 10.22075/jlrs.2026.40598.2842 FA ناهید شهبازی مقدم استادیار زبان و ادبیات انگلیسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. 0000-0001-8656-0583 Journal Article 2026 02 14  This study explores the distinctive features of A Fire for Another Fire (1995), the debut poetry collection of Shahrām Sheydāyi (1967–2009), whose works have received little sustained academic attention so far. In this regard, apart from Sheydāyi’s self-conscious isolation from literary circles, the lack of due recognition needs to be investigated in relation to conceptual challenges of a deceptively simple, prose-like language. To probe the significance of his oeuvre, the present study examines the interrelatedness of the major themes in his poetry – particularly those related to time and existential anxiety – and how they are formalized through a writing style characterized by novel imagery, defamiliarization, fragmentation, and semantic disruption. It is intended to provide close reading and analysis of excerpts from approximately half of the collection’s thirty-nine poems and nine short pieces, organized into three sections and devoted respectively to poetic strategies and writing style, the thematic liminality of dream in relation to spatio-temporal confines, and the role of nature and poetry in confronting existential anxiety. The reading reveals that the poet’s encounter with the confinement of time and space is mediated through dream as a liminal temporal mechanism through which memory, anticipation, and present anxiety are held together beyond chronological sequence. Likewise, nature emerges as a profound source of solace in the face of existential despair – an anguish further confronted through poetry as an act of resistance against mortality. Rather than offering escape, nature and poetry function as forms of aesthetic resistance: they give shape to the speaker’s confrontation with finitude.  این پژوهش به بررسی ویژگی‌های متمایز اشعار شهرام شیدایی (۱۳۸۹-۱۳۴۶) در نخستین مجوعه شعر او، <em>آتشی برای آتشی دیگر</em> (۱۳۷۲) می‌پردازد. شیدایی شاعری است که آثار وی تاکنون کمتر مورد بحث و مطالعه قرار گرفته است. ورای انزوای آگاهانه شاعر از مجامع ادبی، کم توجهی به آثار وی لازم است در رابطه با چالش های مفهومی در اشعار به ظاهر ساده و نثرگونه او مورد بررسی قرار گیرد. به منظور کاوش درباره اهمیت آثار شیدایی، مطالعه حاضر به ارتباط میان مضامین اصلی اشعار وی، به ویژه زمان و اضطراب وجودی و ترسیم این درون مایه‌ها در سبکی نوشتاری با مشخصه های تصویرپردازی‌ نو، آشنایی‌زدایی، پراکندگی و گسست معنایی می‌پردازد. در این راستا، مقاله به خوانش و تحلیل متنی حدود نیمی از اشعار این مجموعه، متشکل از سی و نه شعر و نه قطعه کوتاه، تمرکز دارد. بحث به سه بخش اصلی تقسیم می‌شود که به ترتیب فنون شعری و سبک نوشتاری، ماهیت بینابینی رویا در حصارهای فضا-زمان، نقش طبیعت و شعر در مواجهه با اضطراب وجودی انسان را مورد بررسی قرار می‌دهد. این خوانش نشان می‌دهد که مواجهۀ شاعر با محصور بودن در زمان و فضا از رهگذر خواب و رؤیا به ‌مثابۀ سازوکاری فرازمانی شکل می‌گیرد و بدین واسطه خاطرات گذشته، چشم انداز آینده و اضطراب کنونی فراتر از توالی زمانی به یکدیگر می‌پیوندند. به همین شکل، طبیعت نیز به ‌منزلۀ سرچشمۀ ژرفِ آرامش در برابر یأس وجودی ادراک می‌‌گردد. همچنین آفرینش شعر نیز تلاشی فراتر برای مقابله با یأس وجودی و التیام رنج فناپذیری است. در اشعار شیدایی، طبیعت و شعر نه به راه گریز، بلکه به گونه‌هایی از پایداری زیبا‌شناسانه برای رویارویی با متناهی بودن و پایان‌پذیری انسان بدل می‌شوند. https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_10791_ec3183a7f107d1b8dbb90cb3c01ea7d5.pdf