دانشگاه سمنان مطالعات زبانی و بلاغی 2008-9570 16 42 2025 12 22 Linguistic Abnormality With Emphasis on Threshold Theory, in Attar Manteq Al- Tayr نابهنجاری زبانی، با تکیه بر نظریّۀ آستانه، در منطق‌الطّیر عطّار 391 430 10412 10.22075/jlrs.2025.37722.2660 FA محمّدامین احسانی اصطهباناتی استادیار، گروه آموزش زبان و ادبیّات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. Journal Article 2025 05 11 The present study explores the role of linguistic deviation in evoking intuitive and epistemic experiences for readers of mystical texts, focusing specifically on The Conference of the Birds by Attar  of Nishapur. Anchored in the framework of Threshold Theory from cognitive linguistics, the research analyzes syntactic, semantic, and rhetorical anomalies as deliberate tools to transmit mystical experiences. Using a qualitative and interpretive methodology with a cognitive approach to language, the study examines selected verses containing linguistic irregularities. Drawing upon core concepts of Threshold Theory, conceptual metaphor, and cognitive blending, the analysis reveals that such deviations actively disrupt conventional meaning-making and propel the reader toward deeper interpretive engagement. These disruptions – marked by cognitive pauses, suspended meanings, and logical fractures – facilitate a transition from surface understanding to lived, intuitive insight. Rather than being mere violations of standard language, these deviations are foundational mechanisms that render truth experientially accessible. Threshold Theory thus provides a compelling framework for reinterpreting the language of mysticism, with broader implications for literary, linguistic, and rhetorical analysis. هدف این پژوهش، بررسی نقش ناهنجاری‌های زبانی، در شکل‌گیری تجربه‌های شهودی و معرفتی، در مخاطب متون عرفانی، به‌ویژه <em>منطق ‌الطیر</em> عطار نیشابوری، با تکیه بر نظریۀ آستانه، در زبان‌شناسی شناختی است. در این مطالعه، تلاش شده است تا ناهنجاری‌های نحوی، معنایی و بلاغی، به‌عنوان ابزارهایی فعال، در انتقال تجربۀ عارفانه، مورد تحلیل قرار گیرند. این پژوهش، با روش کیفی، تحلیلی و تأویلی و بر پایۀ رویکرد شناختی به زبان، انجام شده است. داده‌های بررسی‌شده، گزیده‌هایی از ابیات کلیدی <em>منطق ‌الطیر</em> هستند که دارای ناهنجاری‌های زبانی‌اند. تحلیل نمونه‌ها، با اتکا به مفاهیم بنیادین نظریۀ آستانه، استعارۀ مفهومی و ترکیب شناختی، انجام شده است .یافته‌های پژوهش، نشان می‌دهد که ناهنجاری‌های زبانی، مخاطب را از سطح دریافت زبانی، به سطحی فعال از بازسازی معنا، سوق می‌دهند. این انتقال، از طریق توقف‌های شناختی، تعلیق معنا، شکستن نظم منطقی و گشودن فضای تأویل، ممکن می‌شود. مخاطب، در مواجهه با این ناهنجاری‌ها، از آستانۀ درک سطحی، عبور کرده و وارد تجربه‌ای زیسته، درونی و شهودی می‌شود. ناهنجاری‌های زبانی در متون عرفانی، نه‌تنها اختلال در زبان معیار، بلکه سازوکاری بنیادین، برای تجربه‌پذیر ساختن حقیقت‌اند. نظریۀ آستانه شناختی، به‌خوبی توضیح می‌دهد که این ناهنجاری‌ها، چگونه درک شهودی و معرفتی را ممکن می‌سازند. کاربرد این نظریه، چشم‌اندازی نو، برای تحلیل زبان عرفانی، فراهم می‌کند و می‌تواند در مطالعات ادبی، زبان‌شناختی و بلاغی، گسترش یابد. https://rhetorical.semnan.ac.ir/article_10412_3d656fcdafe9de6302be54263313d717.pdf